Iets heftigs meegemaakt? Trauma? Wat te doen als je lijf begint even later te trillen?

Rotterdam Airport – Op 2 april 2010 stortte – onverwacht, vlak voor de landing – een helikopter 70 meter naar beneden. Onbestuurbaar klapte het toestel naast de baan en raakte zwaar beschadigd. Wie erin zat: Herman den Blijker. De kale, dikke kok overleefde het incident en bleef geheel ongedeerd. “Maar ik merkte uren later pas dat ik trillerig begon te worden.” En het duurde een tijdje voordat dat stopte.

Trillen. Trillen. Trillen.
Kun jij het je nog herinneren dat je na een schokkende onverwachte gebeurtenis eerst even opvallend onaangedaan leek, alsof er niets gebeurd was?
Om even daarna te ontdekken dat je lijf ging trillen en beven, iets wat nauwelijks te stoppen was?

Belangrijke tip
Hier komt een belangrijke tip om traumavorming te voorkomen:
ALLES LEKKER LATEN TRILLEN!!!!!!

Dit is een natuurlijk proces.
Laat maar gaan… en neem alle tijd. 
Daarmee voorkom je dat je later last krijgt van traumaverschijnselen zoals hyperalertheid en hyperactiviteit.

Uitleg volgens traumaspecialist Peter Levine
Door die onverwachte manier van naar beneden donderen, was er ongetwijfeld iets in Herman dat dacht dat ie “er geweest was”! 
Vette schrik! 
Doodsangst! 
In een fractie van een seconde bereidde zijn lichaam zich – buiten zijn wil om – voor op het ergste.

Het brein kent in eerste instantie twee noodstanden: vechten of vluchten!
Wie ooit in woede zijn moordneigingen heeft kunnen zien, weet om hoeveel energie het gaat!
In elke heftige en levensbedreigende situatie maakt ons lichaam zich op om tot het uiterste te kunnen gaan! 

Bevriezen
Omdat er bij die helikopter-crash voor Herman den Blijker geen sprake kon zijn van vechten of vluchten, gebeurt er in zijn brein iets anders: de energie “bevriest”.
“Bevriezen” is de derde noodstand van het brein.

Herman beleeft de gebeurtenis als onwerkelijk, zowel de helicoptercrash zelf als het overleven ervan zonder een schrammetje.
Al die gigantische hoeveelheid energie om te kunnen vluchten of vechten blijft nu in Hermans hersenen ‘hangen” en wacht op ontlading.
Omdat de bedreigende situatie nu voorbij is, moet die ontlading nu in kleine stapjes gebeuren.
Ja, je lichaam is niet gek!!!
En die ontlading begint soms al binnen een paar minuten, soms pas uren later.

En dat maakte Herman dus ook mee.
Door het lichaam te laten trillen, ontlaadde zijn brein zich beetje bij beetje van de enorme hoeveelheid “opgehoopte” kracht. 

Heb je zelf ooit zoiets meegemaakt?
Herinner je je dat trillen van je lichaam?
Ik vind het leuk als je er hieronder iets over wilt vertellen.

Het is even wennen, dat trillen, maar uit eigen ervaring weet ik dat je – als je er rustig de tijd voor neemt – er ook echt van kunt genieten!
Je kunt voelend volgen hoe je lijf zich meer en meer ontspant! 🙂

LAAT MAAR TRILLEN, het is gezond! 😀

2 reacties

  1. Prachtig artikel en ja, ik herken het. Ik betrapte ooit een dief in mn woonkamer en verstopte me in een reflex om hem de ruimte te geven te vluchten. Toen de politie er eenmaal was begon ik als een oude vrouw met kleine pasjes te lopen en heel erg te trillen. Lees nu dat het goed is dat ik dat gewoon liet gebeuren.

  2. Dank je wel, Karin, voor het delen van jouw bijzondere ervaring! 😀

    Met vriendelijke groet,
    Tura Gerards

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *