Wat je van een hond kunt leren over vrees en besmettelijkheid

Een ziekte kan besmettelijk zijn. Mensen kunnen elkaar besmetten. Ziektes kunnen ook overgedragen worden van dier op mens. Dat is allemaal bekend.

En kan een ziekte ook van mens op dier worden overgedragen? En kan angst besmettelijk zijn? Tussen mensen onderling? Tussen mens en dier?
=

De Amerikaanse Laurel Braitman werkt met dieren die symptomen vertonen van depressie, dwangmatig gedrag en angststoornissen. Meestal betreft het dieren die met mensen leven: dus in huizen en dierentuinen.

In haar lezing* beweert Braitman tussen 17.00 min en 18.05 min iets heel bijzonders over mens en dier: “Mental health is a two-way street”.

En ze vertelt het verhaal van Lonnie Hodge**.
Hij is een Vietnam-oorlogsveteraan met PTSS (Post-traumatisch Stress Syndroom) en hoogtevrees die een hond als buddy (service dog) krijgt.
De volgende foto is van hun allereerste ontmoeting:

Lonnie Hodge PTSS hondbuddy 1 =
Het is een prachtig dier en je kunt hem zelfs even in de ogen kijken op de volgende foto.
De blik in de ogen van die hond, die hier kennis maakt met andere getraumatiseerde oorlogsveteranen, grijpt mij enorm aan:

Lonnie Hodge PTSS hondbuddy 2=
Dit gevoelige wezen heeft de intense “saamhorigheid” en toewijding die vrijwel alle roedeldieren hebben.

Wat vertelt Braidman hier in haar lezing?
Deze hond ontwikkelt – na een aantal maanden bij Lonnie geleefd te hebben – hoogtevrees! Net als Lonnie zelf. De angst van een mens slaat over op een dier! En vervolgens: de veteraan overwint zijn eigen hoogtevrees om zijn hond in diens angst bij te staan.
=

Gevoelens zijn besmettelijk
Hoe kan dat?

Hoe kan een dier een menselijke angst overnemen?

Ik weet het niet.
Wat ik wel weet, is het volgende: gevoelens zijn besmettelijk.
Gevoelens kunnen gedeeld worden, letterlijk.
Delen is ook uitdelen.
Tussen mensen onderling en blijkbaar dus ook tussen mens en dier.

Dat is ook wat mensen weten wanneer zij hun angst, pijn of andere ongemakken delen met vrienden en kennissen.

En waar ik vooral op wil wijzen: gevoelens kunnen niet alleen gedeeld worden, ze worden ook verdeeld en vermenigvuldigd. Niet alleen ziekten, maar alles is op een of andere manier overdraagbaar en besmettelijk: angst, verkramping, koude rillingen, verwarring, verstijving, verdriet, depressie, hoogtevrees.
=

Waar wil je meer van?
Dan kom ik nu tot de reden waarom ik deze blog schrijf:
wat kun je nog meer delen en vermenigvuldigen?

Als alles besmettelijk is, wat zou je dan nog meer kunnen delen (en vermenigvuldigen)? Als alles besmettelijk is, op welke manier ga je dan vanaf nu letten op wat je zegt en vraagt?

Want als alles besmettelijk is, geldt dat niet ook voor het volgende?

Besmettelijk: liefde?
Besmettelijk: saamhorigheid?
Besmettelijk: vriendelijkheid?
Steun?
Begrip?
Vergeving?
Besmettelijk: stilte?
Ontspanning?
Lachen?
Zuchten?
Besmettelijk: complimenten?
Danken?
Inspiratie?
Warmte?
Dans?
Zang?

Laten we opnieuw beginnen met delen.
Zelfs als je ziek bent of pijn hebt.
Deel wat je groter wenst te maken, zowel bij jezelf als bij de ander!

Wat wens je werkelijk?
Waar wil je meer van?
Deel het !
Deel het uit !

Ik dank je voor je aandacht en het lezen en wens je een fijne inspirerende dag toe!
=
=

* http://www.ted.com/talks/laurel_braitman_depressed_dogs_cats_with_ocd_what_animal_madness_means_for_us_humans?utm_content=ted-androidapp&utm_source=direct-on.ted.com&utm_campaign=&utm_medium=on.ted.com-android-share&awesm=on.ted.com_s0Zjj

** Lonnie Hodge: “In dogs we trust”
=

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *